حسين عاشق ترين عاشقان

1

محمد — Wed, 06 Aug 2008 16:02:00 GMT

بيا............................................

هيچ

محمد — Fri, 06 Jun 2008 22:10:00 GMT

مي خواستم يك شعر بگم ديدم مولانا يكي گفته هرچند كار نيكو كردن از پر كردن است اما بعد....

فهيمه شعر تقديم ميكنم به تو

مرده بدم زنده شدم ، گريه بدم خنده شدم دولت عشق آمد و من دولت پاينده شدم

...............................

بي همگان بسر شود، بي تو بسر نميشود داغ تو دارد اين دلم، جاي دگر نمي شود

ديدهء عقل مست تو، چرخهء چرخ پست تو گوش طرب به دست تو، بي تو بسر نمي شود

خمر و خمار من توئي، باغ و بــهار من توئي خواب و قرار من توئي، بي تو بسر نمي شود

جان ز تو نوش مي کند، دل زتو جوش مي کند عقل خروش مي کند، بي تو بسر نمي شود

جاه و جلال من توئي، ملکت و مال من توئي آب زلال من توئي، بي تو بسر نمي شود

بي تو اگر بسر شدي، زير جهان زبر شدي باغ ارم سقر شدي، بي تو بسر نمي شود

دل بنهند بر کني، توبه کنند بشکني اين همه خود تو مي کني، بي تو بسر نمي شود

گاه سوي وفا روي، گاه سوي جفا روي آن مني کجا روي، بي تو بسر نمي شود

خواب مرا ببسته اي، نقش مرا بشسته اي وز همه ام گسسته اي، بي تو بسر نمي شود

بي تو نه زندگي خوشم،بي تو نه مردگي خوشم سر زغم تو چون کشم، بي تو بسر نمي شودم

من كه خمار روي تو مست لقاي روح تو دست دلم به سوي تو بي تو به سر نمي شود

بي تو فهيمه ي دلم گر به بهشت ميروم اتش دوزخم برند بي تو به سر نمي شود

فاطمه

محمد — Fri, 06 Jun 2008 07:08:00 GMT

فاش

محمد — Thu, 05 Jun 2008 07:22:00 GMT

امشب اين باده ي ما مسگر ايام دگر نيست

ستار خيالم که شرابي به لبي ريخت

فاشم تو شدي اي تو فهيمه به نگاهي

اين پهنه ي درياي شرابم که همي خشک دگر بيخت

تولدت مبارك

محمد — Sun, 01 Jun 2008 11:23:00 GMT

تولد گشتي و مسرور گردم سرورم بر جهان مكتوب كردم

كتابت كرده ام تاريخ جانم زنورت گشته ام تيرم چو گرمم

خدا راشكر ان رحمت كنم باز كه گشتم در خيالت غرق پرواز

ز ان روز خجسته باز گويم فهيمه جان من تبريك گويم

سقوط از ارتفاع

محمد — Mon, 26 May 2008 15:28:00 GMT

هه هه

اوني كه فهميده اي وفهيم هستي

منو بگير

ي وقتي نيوفتم از چشمات

قطر اشكي سرمه كردم چشم تو

من بمريم كاش ميمردم چشم تو

چشم زيبايت ز اشكم تيره شد

اي فهيمه اشك تو هرگز نبينم چشم تو

گير

فرياد دونستن

محمد — Sun, 11 May 2008 06:03:00 GMT

گشته ام عاشق تو ميداني دلي

عشق پاك ان جمال بي كسي

اي تو ذاتت سيدي جانان من

اي ... ؟عاشق روي دلم جان مني

اين شعر را اوني كه بايد بفهمه ميفهمه چون خودش فهيم!

ذات علي

محمد — Sun, 11 May 2008 05:58:00 GMT

بازم اين زبون قاصر به فضل خود مولا يه بياني داشت خدا قبول كنه

ذاتت بود ان ملک سراپرده الهي
                                گردش به طوافي که ملائک تو صفاتي
ذاتا که به ذاتت تو به ايام فريدي
                               در چشم نگنجي که بروني ز جمالي
اي ان که تويي عدل الهي به زميني
                               اي مظهر و اي ان که يد الله زميني
موسي که به هارون کند احوال نگاهي
                              اي ان كه شوي ياور موسي چو به نيلي
اي ان که به معراج روي همره احمد
                               گر فاطمه را خلق نکردي که نبودي
            اي دست زبان قاصر از احوال تو گويند
                مولا تو علي مظهر اعجاز خدايي

دانه ي انار

محمد — Sat, 10 May 2008 07:51:00 GMT

اول شرمنده حضرت فاطمه و علي از اين شعر بي ملاحت دوم اين كه شعر بداهه بوده سوم مربوطه به يك داستان از وبلاگ نگاه منتظر

عشق مولا يا علي اي فاطمه
نور عين فاطمه عشقش علي

اي ملائک سجده ميبوسد به عشق فاطمه
فاطمه بنده شده همراه جانش يا علي

سهم صاحب خانه زيبا فاطمه
دست مولا جان من مولا علي

گشته جشن ازموني يا فاطمه

همره او اين سبب يارا علي

دست مسکين خدا سو فاطمه

دست ا...ش دهد گويا علي

شكر نعمت ميكند ان فاطمه

دانه ي رمان شود دامان . علي

منعم عشق

محمد — Wed, 07 May 2008 06:30:00 GMT

اي تو هو سامع و اويم نعيم

اي تو هو منعم ماهم جهيم

اي توخودت كاشف كشف وكروب

عشق به ما ياد تو انرا حليم

فانوس

محمد — Mon, 14 Apr 2008 18:52:00 GMT

شب شد و فانوس دلم سر گرفت

شعله ي سوزي ز دلم در گرفت

شعله ي جانم نرود تا فلك

بلكه بسوزد دل من گر گرفت

به تماشا سوگند

محمد — Tue, 01 Apr 2008 18:08:00 GMT

به تماشا سوگند
و به آغاز كلام
و به پرواز كبوتر از ذهن
واژه اي در قفس است.

حرف هايم ، مثل يك تكه چمن روشن بود.
من به آنان گفتم:
آفتابي لب درگاه شماست
كه اگر در بگشاييد به رفتار شما مي تابد.

و به آنان گفتم : سنگ آرايش كوهستان نيست
همچناني كه فلز ، زيوري نيست به اندام كلنگ .
در كف دست زمين گوهر ناپيدايي است
كه رسولان همه از تابش آن خيره شدند.
پي گوهر باشيد.
لحظه ها را به چراگاه رسالت ببريد.

و من آنان را ، به صداي قدم پيك بشارت دادم
و به نزديكي روز ، و به افزايش رنگ .
به طنين گل سرخ ، پشت پرچين سخن هاي درشت.

و به آنان گفتم :
هر كه در حافظه چوب ببيند باغي
صورتش در وزش بيشه شور ابدي خواهد ماند.
هركه با مرغ هوا دوست شود
خوابش آرام ترين خواب جهان خواهد بود.
آنكه نور از سر انگشت زمان برچيند
مي گشايد گره پنجره ها را با آه.

زير بيدي بوديم.
برگي از شاخه بالاي سرم چيدم ، گفتم :
چشم را باز كنيد ، آيتي بهتر از اين مي خواهيد؟
مي شنيديم كه بهم مي گفتند:
سحر ميداند،سحر!

سر هر كوه رسولي ديدند
ابر انكار به دوش آوردند.
باد را نازل كرديم
تا كلاه از سرشان بردارد.
خانه هاشان پر داوودي بود،
چشمشان را بستيم .
دستشان را نرسانديم به سر شاخه هوش.
جيبشان را پر عادت كرديم.
خوابشان را به صداي سفر آينه ها آشفتيم.